تو را به جای همه کسانی که نشناخته ام دوست می دارم تو را به خاطر عطر نان گرم برای برفی که آب می شود دوست می دارم تو را به جای همه کسانی که دوست نداشته ام دوست می دارم تو را به خاطر دوست داشتن دوست می د

ای زنی که درون ِ آینده،
درون فلفل و دانه های انار منزل کرده ای،
به من کشوری بده...
تا مجبور شوم،
تمام ِ کشورها را فراموش کنم...
و به من فرصت بده،
تا از این چهره ی اندلسی،
این صدای اندلسی،
این مرگ ِ اندلسی،
که از هر سو می آید
دوری کنم...

بگذار فرصت پیدا کنم،
تا آمدن ِ سیل را پیشگویی کنم...

ای زنی که در میان ِ کتاب های جادو
حکاکی شده ای!

پیش از آمدنت جهان، نثر بود،
حالا شعر متولد می شود...

نزار قبانی

این بار زنده می خواهمت
نه در رویا
نه در مجاز

این که خسته بیایی
بنشینی در برابرم در این کافه پیر
نه لبخند بزنی آن گونه که در رویاست
ونه نگاه عاشقانه بدوزی در نگاهم

صندلی ات را عوض کنی
در کنارم بنشینی
سر خسته ات را روی شانه ام بگذاری
وبه جای دوستت دارم بگویی

" گم کرده ام تو را، کجایی؟"

کلوناریس
شاعر یونانی

u200d بررسی از مرجع پاییز طبق کپی رایت
بر فراز برگهائیست که عاشق ما هستند
و بالای سر موشهایی که در میان بافه های عریان گل ها، رهایند
از ترس او
سمان های کوهی
برگ های توت فرنگی وحشی
رنگ پریده
و روح ِغمگین ِما
خسته

زمان افول ِاین عشق، احاطه مان کرده ست
بیا سهیم شویم
با بوسهای
با اشکی نشسته بر چهره ی پژمردهمان
پیش از آنکه فصل آتش و عشق
ما را به فراموشی بسپارد.

ویلیام باتلر ییتس

هر کس به بررسی از مرجع تماشا طبق کپی رایت یی رفتند به صحرایی ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی یا چشم نمیبیند یا راه نمیداند هر کاو به وجود خود دارد ز تو پروایی دیوانه عشقت را جایی نظر افتادهست کآنجا نتواند رف

باور نداشتم که زنی بتواند شهری را بسازد و به آن آفتاب و دریا ببخشد و تمدن. دارم از یک شهر حرف می زنم! تو سرزمین منی! صورت و دست های کوچکت، صدایت، من آنجا متولد شده ام و همانجا می میرم! "نزار قبانی"

چندان به تماشایش برنشستیم که بامدادی دیگر برآمد و بهاری دیگر از چشم اندازهای بی برگشت در رسید ازعشق تن جامهای ساختیم روئینه نبردی پرداختیم که حنظل انتظار بر ما گوارا آمد ای بررسی از مرجع آفتاب طبق کپی رایت که برنیامدنت شب ر

من سکوت خویش را گم کرده ام لاجرم در این هیاهو گم شدم من که خود افسانه می پرداختم عاقبت افسانه مردم شدم ای سکوت ای مادر فریاد ها ساز جانم از تو پر آوازه بود تا در آغوش تو راهی داشتم چون شراب کهنه شع

بررسی از مرجع یکشنبه طبق کپی رایت ای غمگین است، من منتظر ماندم و ماندم با گل هایی در دستم برای رویایی که ساخته بودم منتظر ماندم تا زمانی که رویا هایم مانند قلبم شکستند گل ها همه مردند و حرف ها ناگفتنی شدند ضربان قلبم مثل ناقوس